Andrej Karpathy, een van de bekendste namen in de AI-wereld, deelde vorige week een klein project dat veel stof deed opwaaien: auto research. Het idee is in de kern verrassend eenvoudig. Je geeft een AI-agent een duidelijke opdracht, een meetbaar doel en de vrijheid om zelfstandig te experimenteren. De agent voert een poging uit, bekijkt het resultaat, behoudt wat werkt, verwerpt wat niet werkt, en begint opnieuw. Dat herhaalt zich eindeloos, zonder dat een mens ertussen hoeft te komen.
In Karpathy’s geval ging het om het trainen van een klein taalmodel. De AI-agent paste steeds de instellingen aan, draaide een experiment van vijf minuten, beoordeelde het resultaat en besliste zelf of de aanpassing een verbetering was. In een nacht tijd voerde het systeem tientallen experimenten uit. Werk waar een menselijke onderzoeker dagen mee bezig zou zijn. Maar wat het echt interessant maakt is dat het principe niet beperkt is tot AI-onderzoek. Overal waar je een helder doel kunt formuleren en het resultaat objectief kunt meten, kun je zo’n loop inzetten. Denk aan het optimaliseren van advertentieteksten, het testen van e-mailonderwerpen, of het verbeteren van landingspagina’s. De mens bepaalt het kader en de spelregels, de AI voert de experimenten uit.
Dat klinkt misschien abstract, maar het raakt aan iets fundamenteels. De rol van de mens verschuift: van zelf uitvoeren naar het ontwerpen van de arena waarin de AI opereert. Je schrijft niet meer de code of de tekst, je schrijft de instructies die bepalen hoe de AI te werk gaat en wat ‘beter’ betekent. Dat vraagt andere vaardigheden: helder formuleren wat je wilt bereiken, een goede manier bedenken om succes te meten, en de resultaten kritisch beoordelen. Voor het onderwijs is dat een relevante verschuiving. De vaardigheid om een probleem zo te formuleren dat een AI-agent ermee aan de slag kan, inclusief heldere succescriteria, wordt steeds waardevoller. Dat gaat verder dan ‘een goede prompt schrijven’. Het gaat om probleemanalyse, het definiëren van kwaliteit en het ontwerpen van een proces. Vaardigheden die je nu al kunt oefenen met je leerlingen of studenten, ook zonder dat ze zelf zo’n loop draaien.
