In het AI-tussenuurtje bespraken we een aantal hardnekkige misvattingen over AI, zoals “AI voorspelt gewoon het volgende woord” en “AI kan niet echt nadenken”.
Best practice: we bespraken een inzending van Daan Blasweiler, docent Engels. De directe aanleiding was opvallend concreet. Een uitgever verhoogde de prijs van een van de boeken van zo’n 30 naar 70 euro. Dat zette de vakgroep aan het denken. Willen we afhankelijk blijven van dure methodes, of kunnen we met onze eigen onderwijsvisie, vakkennis en AI zelf een krachtige methode ontwikkelen?
De vakgroep koos voor het laatste en werkt nu aan een schooleigen methode Engels. Daarin staan niet langer losse opdrachten of hoofdstukken centraal, maar een doorlopende thematische leerervaring. Per periode staat een land of regio centraal, zoals Singapore. Met allerlei AI-tools, waaronder ChatGPT, Gamma en NotebookLM, bouwt Daan zijn lessen om tot rijke leerervaringen met artwork, infographics, printbare kaartjes en interactieve verhalen waarin leerlingen door de tijd reizen en keuzes maken die het verloop beinvloeden. Het meest indrukwekkend is misschien wel het volledige bordspel dat hij maakte, waarin leerlingen met dobbelstenen, pionnen en vraagkaarten door een thematische wereld bewegen. De foto’s die we ontvingen zien eruit alsof het spel zo uit de winkel komt, doordacht en professioneel vormgegeven.
Wat dit voorbeeld extra sterk maakt: Daan voerde het direct uit in de praktijk en haalde feedback op bij zijn leerlingen, terwijl nieuwsgierige collega’s langskwamen voor lesbezoek. Zelf zegt hij dat hij door AI niet minder tijd kwijt is, en wel meer tijd heeft voor gave projecten waar hij vroeger alleen van kon dromen. En over de leerlingen: ze schreven meer, deden fanatiek mee en waren zichtbaar gemotiveerd. Waar een losse tool als nieuwtje na een paar lessen zijn glans verliest, past deze vorm zich steeds aan de thematiek aan. Elke les voelt als een avontuur.
In de podcast plaatsten we ook een kanttekening. De kracht van een professionele methode is dat er systematisch is nagedacht over de opbouw richting kerndoelen en eindniveau. Wie zijn eigen methode bouwt, neemt die verantwoordelijkheid over. Voor ervaren docenten die precies weten waar leerlingen moeten uitkomen is dat goed te doen, en het is wel iets om bewust bij stil te staan. Wie zijn handen al vol heeft aan het lesgeven zelf, kan met een gerust hart bij de standaardmethode blijven. Maar wie los wil gaan, ziet hier wat er kan.
