Waarom maken we ons geen grote zorgen over toetsing?

Waarom maken we ons geen grote zorgen over toetsing❓🤔 Ik neem jullie even mee met een ervaring van gisteren toen ik wel door de grond kon zakken.

Gisteren mocht ik een key-note geven bij Hogeschool Windesheim over de invloed van AI op toetsing in het Hoger Onderwijs. De deelnemers waren zeer geïnteresseerd, stelden goede vragen en waren behoorlijk AI-geletterd (complimenten aan Windesheim!). Toch durfde ook hier niemand te stellen dat bij hun opleiding alle toetsen nog valide en betrouwbaar waren. Dit geldt voor nagenoeg alle opleidingen in Nederland in mijn optiek. De resultaten in de Mentimeter geven een goed beeld van hoe de deelnemers over AI dachten.

En daarom mocht ik langs komen om een verhaal te doen. Ik ben ingegaan op 4 thema’s:

1) We mogen AI niet negeren en we moeten oppassen dat we het niet abusievelijk negeren

Zoals de deelnemers zelf ook al aangaven: de invloed van genAI op toetsing gaat enorm zijn. De toetsing is nu al niet meer betrouwbaar en valide, we mogen dit niet negeren. Daarnaast moeten we oppassen dat we het niet abusievelijk  negeren, bijvoorbeeld omdat docenten nog Copilot gebruiken of niet AI-geletterd genoeg zijn.

2) We kunnen (en daarom moeten) AI NIET verbieden bij asynchrone toetsen

Iedereen was het ermee eens dat we AI niet kunnen detecteren en dat verbieden daarom onzin is.

3) AI bij toetsing kunnen we dus niet negeren en niet verbieden, we moeten er dus iets mee. Maar wat?!

We hebben het gehad over mogelijke oplossingen, zoals programmatisch toetsen, procesmatig toetsen, de lat hoger leggen, pleisters plakken met presentaties/CGI’s, en welke toetsvormen nog wel  betrouwbaar en valide zijn.

4) Wat nog belangrijker is dan nadenken over toetsing, is dat we nadenken over welke kennis en vaardigheden nog relevant zijn in de nabije toekomst.

AI gaat de komende jaren nog véél beter worden. Als we de toetsing op orde krijgen maar we hebben verkeerde leerdoelen, dan heeft het alsnog geen zin.

Ik had een goed gevoel overgehouden aan de presentatie. Leuke interactie met de zaal. Ook na de presentatie kwamen mensen nog allerlei slimme dingen bespreken/vragen.

Na de pauze was er nog een 2de deel over hoe Windesheim de deelnemers verder kon helpen. Windesheim biedt o.a. een BYOT (Bring Your Own Toets) service waarbij je als docent met je toets naar een toets specialist gaat en samen gaat ondervinden of de toets AI-proof is. Super mooi initiatief (andere onderwijsinstellingen, letten jullie op?!).

Het 2de deel begon met de vraag hoe de deelnemers erbij zaten na mijn presentatie. Waren ze in paniek en maakten ze zich grote zorgen, of hadden ze het gevoel dat het wel goed ging komen. Er werd gevraagd om de handen op te steken als je je grote zorgen maakte over toetsing. Er gingen slechts 2 handen omhoog: 1 twijfelende hand in de zaal en die van mij. Toen dacht ik: wat is er net misgegaan in mijn presentatie?!

De hele zaal gaf net aan dat de toetsing bij hun opleiding niet betrouwbaar en valide is. We zitten dus nu al in de problemen. We kunnen de huidige problemen misschien wel oplossen in de komende jaren. Maar vergeet niet dat er allerlei nieuwe problemen bij komen rondom toetsing. Binnen 5 jaar kunnen we verwachten dat AI op een PHD-intelligentie werkt. Welke kennis en vaardigheden moeten we de studenten nog meegeven? Hoe gaan we dat toetsen? Hoe zorgen we ervoor dat ons hele onderwijs, inclusief toetsing, zich snel kan aanpassen? Kunnen we met zekerheid stellen dat als we het diploma overhandigen dat een student klaar is voor het werkveld? Er is zo veel onzekerheid over de nabije toekomst. Ik durf wel het volgende te stellen:

Of anders geformuleerd:

Hoe kan je je hier geen zorgen over maken? Ik snap niet hoe mensen hier zo anders over kunnen denken. Dit was een zaal met deelnemers die meer AI-geletterd waren dan de meeste groepen docenten die ik spreek. En bijna niemand maakte zich zorgen. Ik snap het gewoon niet.