Je eigen digitale assistent: van science fiction naar mijn bureaublad

Tot voor kort was een persoonlijke assistent die je hele werkdag coördineert, voorbehouden aan CEO's en toppolitici. Iemand die je agenda beheert, je mail filtert, je informeert over wat belangrijk is en taken van je overneemt.

De afgelopen dagen heb ik zelf zoiets gebouwd, in digitale vorm. Op mijn eigen computer. Met behulp van OpenClaw, een open source AI-agent, heb ik een 'mission control' ingericht: een lokale app op mijn desktop waar al mijn taken, projecten, kalender en mails samenkomen. Met een digitale assistent die ik kan aanspreken, die mijn mail bijhoudt, mij waarschuwt wat ik moet doen, mijn werk organiseert en taken uitvoert als ik daarom vraag. Het is nog houtje-touwtje. Maar het illustreert heel helder welke kant AI opgaat.

Ter informatie. Ik heb mijn DA gevraagd welke naam hij/zij/het graag wil hebben. Sagi is het geworden. Ik communiceer hoofdzakelijk via Whatsapp met Sagi, en soms via Slack. Maar het kan nu ook via de app die Sagi voor me heeft gebouwd. Althans, Sagi heeft die niet zelf gebouwd, maar heeft daarvoor een assistent gemaakt die dit voor hem heeft uitgevoerd. Sagi heeft deze programmeer-assistent Spark genoemd. Daarnaast is er nog Echo, de monitor agent. Die scant alles om te kijken of er ergens aandacht voor nodig is. Muse is de content agent (die dit overigens niet heeft geschreven hoor ;-). En ten slotte is er nog Scout, de onderzoeksassistent.

Van antwoordmachine naar assistent

In een eerder artikel beschreef ik drie niveaus van AI-autonomie. Bij niveau 1 (chat AI) instrueer jij de AI stap voor stap: jij stuurt op de hoe. Bij niveau 2 (taak-agent) formuleer je een doel en laat de AI zelf de stappen bepalen: jij stuurt op de wat. Bij niveau 3 (multi-agent systeem) geef je richting en vertaalt de AI je intenties zelfstandig naar doelen, taken en uitvoering: jij stuurt op de waartoe.

Wat ik de afgelopen weken heb gebouwd met OpenClaw is niveau 3 in de praktijk. Een persoonlijke digitale assistent die op mijn eigen computer draait, mijn mail bijhoudt, mijn taken organiseert en acties uitvoert als ik daarom vraag. Ik geef richting (ontlast me en geef me overzicht), de AI coördineert de rest.

Het keerpunt

Dat dit mainstream wordt, bleek afgelopen weekend. Peter Steinberger, de Oostenrijkse ontwikkelaar achter OpenClaw, is aangenomen door OpenAI. Sam Altman kondigde aan dat hij daar 'de volgende generatie persoonlijke agents' gaat bouwen. Zowel OpenAI als Meta wilden hem hebben. OpenClaw blijft open source via een onafhankelijke stichting.

De grote AI-bedrijven zien de persoonlijke digitale assistent als dé volgende stap. En wat ik op mijn bureaublad heb staan, is daarvan een vroege, ruwe versie. Nu nog zelf knutselen, straks gepolijste maatwerkoplossingen.

Wat betekent dit voor het onderwijs?

Als docent voel ik vooral dit: eindelijk mijn hoofd vrij. Het onderwijs vraagt dat je lesgeeft, begeleidt, beoordeelt, vergadert, administreert, curricula ontwikkelt, bijblijft én vernieuwt. Iedereen in het onderwijs weet dat de inhoudelijke kern het contact met studenten en het ontwerpen van goed onderwijs is. En dat dit structureel wordt verdrongen door organisatorische ruis.

Stel je voor: je DA houdt je mail bij en stoort je alleen voor wat écht belangrijk is. Vergaderaantekeningen worden automatisch actiepunten. Rooster, deadlines en taken staan in één overzicht, met een assistent die helpt prioriteren. Ik heb dit in basale vorm al draaien. En nogmaals, het is nu nog een beetje het 'klooien van een niet-technische pionier', maar het gaat echt niet lang duren voordat iedereen dit gewoon makkelijk kan draaien op zijn computer.

Risico's?

Privacy, afhankelijkheid, veiligheid zijn overigens allemaal terechte zorgen. Ik snap dat ik nu risico loop (het is mijn privé-computer die binnen een virtuele omgeving draait, maar toch) en dat ik comments kan verwachten als 'Big tech gaan je data....'. Dat kan allemaal wel zo zijn, maar mijn voorspelling is dat mensen dit zo ongelooflijk fijn (en normaal) gaan vinden dat er geen weg terug is. De vraag is alleen hoe snel.

Wat zou jij willen?

Voor mij levert mijn mission control project nu vooral de sensatie van uitpuzzelen hoe het werkt en wat ik er mee kan op. En de eerste voordelen van overzicht te krijgen en houden in mijn hectische leven, met behulp van Sagi en zijn vriendjes.

Mijn vraag aan jou is: Wat zou jij jouw persoonlijke digitale assistent als eerste zou laten doen? Welke taak in het onderwijs zou je het liefste meteen uitbesteden? Waar zou je direct assistentie bij willen krijgen? Zet het in de comments. Dan kijk ik of het al kan.

Meer weten over AI in het onderwijs? Op aivoordocenten.nl delen Tom Naberink, Barend Last en ik achtergronden, praktische toepassingen en duiding van de laatste ontwikkelingen. Ook bieden we (diepgaande) scholing op het gebied van AI integratie in het onderwijs in de vorm van een basis en een gevorderde webinar-serie. Sinds januari versturen we wekelijks een nieuwsbrief, het AI-spiekbriefje. Hierin staan alle nieuwtjes over AI in onderwijs en vind je ook altijd de chatbot van de week, de app van de week, enz. Helemaal gratis. Schrijf je in om niets te missen.